حسابدارهای جوان

موضوع :عصمت پيامبران(سيماي حضرت داوود (ص))

منبع :چرا به پيامبران نيازمنديم ؟

نويسنده :سيد مهدي آيت الهي

تهيه کننده : سينا حياتي

عصمت يكي از ويژگي هاي پيامبران راستين است و آن نيروئي است  كه آنها را از گناه و لغزش و اشتباه  در رفتار و گفتار باز مي دارد وبيمه مي كند زيرا اگر آنها اين ويژگي را نداشته باشند مردم به گفتار و نصيحت هاي آنها اعتمادو اطمينان نخواهند داشت و هدفي كه از بعثت  انبيا مورد نظر بوده است از بين خواهد رفت و ديگر نخواهد توانست مربي خوبي براي جامعه باشند زيرا يك مربي خوب وفتي مي تواند نقش خويش را به خوبي ايفا كندكه در دل ها نفوذ كند واين وقتي ميسر است كه ديگران به حرف ها و نصيحت هاي او معتقد با شند. تا سخنان وي در دل ها شور و احساس بيا فريند. 
قران با ستايش هاي پي در پي از پيا مبران آن ها را الگو و نمونه كامل بشريت  مي داند و به انسان ها هشدار  ميدهد  كه از آنها پيروي كنند . قرآن
 در باره ي  ستايش ار آن ها  مي فرما يد: آنان نزد ما از برگزيدگان  و نيكان هستند. آنها  كساني بو دند كه به سوي كارها ي نيك مي شتافتند. راه آنها
كه به  آن ها نعمت داده اي نه مورد غضب اندوه نه گمرا هان .
قرآن حضرت داوود (ع) را به صفت شجاعت و مردانگي و صبر و برد باري  و آگاهي و دانش معرفي  مي كند . داوود  درعظمت و بزرگي به گونه اي بود كه در دشت و صحرا و كوه ها و مرغان  هوا ؛ همه مطيع فرمان او بودند و قرآن در بيان شخصيت و عظمت او چنين مي فرمايد : او نخستين بود كه به جنگ جالوت عنصر ستمگر زمان خود رفت و او را شكست داد و وي را كشت و ملتي را آزاد و ستمگري هاي او نجات داد . او مردي بود كه از جانب خداوند به فرمانروائي  رسيد كه همان طور كه مي دانستيم قلبش كانون حكمت و علوم الهي شد .
خداوند به او سلطنت و حكمت عطا كرد و از آن چه كه مي خواست  به او ياد داد به  دانش او به اندازه اي گسترش يافته بود كه سليمان نه تنها وارث
فرمانروايي و اموال و ثروت او باشد  بلكه  آشنائي به زيارت پرندگان را از او به ارث برد. قرآن در اين باره جنين مي فرمايد : ما به داوود و سليمان دانش آموختيم و هر دو سپاس گذار بودند كه ما آنان را بر سپاري از بندگان با ايمان  خود برتري داديم . سليمان وارث داوود گرديد و گفت :ما به زبانپرندگان آشنا هستيم .
وخداوند همه چيز را به ما داده است . او صاحب كتاب آسماني بود ؛ نام كتابش (زبور ) بود . چنان كه خداوند مي فرمايد:" ما به داوود زبور داديم " .
در شايستگي او همين بس كه او خليفه ي خداوند در روي زمين گرديد و ماموريت دارد كه به حق داوري كند .
اي داوود ما تو را در روي زمين جانشين خود قرار داديم در اين صورت به حق داوري كن .
ما پايه ها ي حكومت اورا محكم كرديم و به او حكمت آموختيم و منطقي كه جدا كننده ي حق از باطل است به او داديم . قدرت و توان روحي حضرت به
حدي رسيده است كه مي توانست  با اراده ي حكيمانه ي خود ؛ صخر ه ها و سنگ ها و كوه ها را با خود هم صدا گرداند .
قرآن در اين مورد مي فرمايد : كوه ها و پرندگان را در حالي كه تسبيح مي گفتند در تحت اختيار داوود قرار داديم.
در صبر و بردباري به گونه اي جلو رفت كه خداوند اورا به اين صفت ستايش كرد و به پيامبران اسلام (ص) داد كه در راه تبليغ خود ازصبر وبردباري داوود پيروي كن.
قرآن مي فرمايد " از بنده ي ما داوود ياد كن كه داراي قدرت و توان بوده است و به سوي ما باز گشت " .
همه ي پيامبران ما در دوران رسالت و امامت خود معصوم بودند آنها نه فقط در اين مرحله بلكه قبل از بعثت و امامت نيز ازخطا و گناه دور بودنده اندزيرا وجود يك سو پيشينه مي تواند موقعيت و ارزش يك رهبر آسماني را به خطر اندازد و مردم را نسبت به او بدبين كند .
دوري انسان از گناه بستگي به ايمان او دارد و هر كسي كه ايمانش استوار تر و دركش از گناه بيشتر باشد از گناه بيشتر مي پرهيزد