بنام خدا
موضوع : صميميت و راههاي بر قراري ان بين وا لدين و فرزندان:
منابع : با هنر محمد جواد. گفتارهاي تربيتي . تهران دفتر نشر فرهنگ ا سلامي
دكتر ا حمد وند. محمد علي . تهران انتشارات پيام نور
تهيه کننده : محمد رضا البو غبيش
کلاس : دوم حساب داري 105
صميميت و راههاي بر قراري ان بين وا لدين و فرزندان:
با هنر سه اصل را براي بر قراري صميميت بين دو نفر مطرح مي سازد. ا ول ا ينكه شخص كسي را محرم ترين و مؤثرترين مشاور خود ا حساس كند و بتواند راز هايش را با او در ميان بگذارد و درد دل كند پس يكي از شرايط بر قراري صميميت ا ين ا ست كه شخص محرم راز و مشاور ا نسان باشد
دوم ا ينكه شخص بتواند خواسته هايش را به راحتي با فردي مطرح كند و بداند كه او در برابر خواسته و تو قعش واكنش مثبت نشان مي دهد . سوم
ا ينكه صميميت زماني بين دو نفربر قرار مي شود كه بتوا نند با جر ات خطاي خود را پيش ديگري باز گويند. اگر ا نسان نسبت به كسي آ ن قدر
ا حساس نزديكي كند كه حتي بتواند نقطه ضعف خود رابا او در ميان بگذارد ا ين يكي ا ز علا متهاي بر قراري صميميت ا ست كه در چنين شرايطي
شخص با راحتي درد دل مي كند و ا نتظارياري و همكاري و حل مشكل را دارد. بايد كاري كرد كه بچه ها محيط خانه را محيط صميميت تلقي كنند. درد
دلهايشان را با وا لدين خود مطرح سازند حرفهايشان را با انها در ميان بگذارند و اگر چيزي مي خواهند ا ز ا نها بخوا هند. مي گويند فلان پدر با پسرش دو ست ا ست سا عتها با هم صحبت و درد دل مي كنند يا يك جوان بيست ساله همراه پدر پنجاه ساله خود مسا فرت مي كند راه مي رود و درد دل مي كند. بين پدر و فرزند ديگر ممكن ا ست ان قدر فا صله با شد كه حر في براي گفتن وجود نا شته با شد. اگر مي خوا هيم صميميت در محيط خانه و بين ا فراد خانه بر قرار شود توجه به تو صيه هاي دهگانه زير را هگشا و مؤثر خواهد بود.
الف : وجود صميميت بين پدر و مادر:
زن و شوهر هاي زيادي هسنتد كه غيراز صحبت در باره ي وسايل و احتياجات زندگي حرفي براي گفتن به يكد گر ندارند. خانمي كه پس از خدا حافظي
با دوستش بازهم مد تها به حرف زدن با او ادامه مي دهد وقتي كنار شو هرش مي نشيند مثل ا ينكه هيچ حرف وحديثي براي گفتن ندارد به سكوت مي پر دازد. مردي كه با دوستش يك سا عت تلفني گفتگو مي كند در كنار همسرش سكوت و كم حرفي را بر مي گزيند. زن و شوهر لازم ا ست در مورد مساءل ا جتماعي هدفها و ا رزشها ي زندگي و نحوهي برخورد با فرزندان با هم گفتگو كنند. زن و شوهر بايد با هم صميمي باشند با هم دو ست با شند و براي هم درد دل كنند تا نيز الفباي صميميتو بر قراري ا ن اشنا گردند.
ب: هوشياري دقت و حسابگري:
ا گر فرزند ا حساس كند پدر و مادر هوشيار دقيق و مشكل گشا هستند با انها صميمي مي شود وگرنه احساس مي كند كه روي وا لدين خود نبايد حساب باز كند. وا لدين بايد نسبت به رفتار هاي فرزندان خود دقيق و كنجكاوباشند و رفتارهاي ا نان را مورد بي توجهي و غفلت قرار ندهند اگر فرزند بپنداردكه مي تواند وا لدين را فريب دهد ا حساس صميميت نخواهد كرد مو ضعگيري مي كند وكار خودش را ا نجام مي دهد.
ج: رفتار ا خلاقي و شخصيت تر بيتي:
لازم ا ست فر زندان خا طره بزرگي ا ز رفتار ا خلاقي و شخصيت تر بيتي پدر و مادر داشته با شند. يعني ا ين ا حساس به ا نان دست داده باشد كه پدر
راستگو ا ست به وعده هايش وفا مي كند و عادل و درستكار ا ست. مادر پاكدامن وبا تقوي ا ست درستكاري و پاكي و صداقت و حسن خلق به انسان
شخصيت مي دهد و او را بالا مي اورد. شخصيت بالا هم ا يجاد نفوذ مي كند و وا لد ين مي توا نند روي فرزندان خود ا ثر دا شته با شند.
د: بر خورد درست با خطا هاي فر زندان:
خطا در زندگي كودك فراوان ا ست. بچه غذا را وارونه مي كند ظرف را مي شكند فرش را كثيف مي كند ديوار را خراش مي دهد كوچكتر ا ز خودش را
مي زند لباسش را الوده مي كند واشتباههاي زيادي مر تكب مي شود. برخي ا ز وا لدين ياد گرفته اند كه در مقابل هر ا شتباه كودك وا كنش شديد نشان دهند دست خود را بالا ببرند به سرو صورت كودك بكو بند يا دهان باز كنند وا و را مورد توهين و ا ستهزاء قرار دهند. ممكن ا ست وا لدين در مقا بل
رفتار بچه خود بي تفا وت با شند و در مقا بل خطا هاي ا و و ا زارش خونسردينشان دهند. در هر دو حا لت صميميت و دوستي بر قرار نمي گردد و همكاري پديدار نمي شود. وا لدين در مقا بل هر خطا بايد وا كنش مناسبي نشان دهند. وقتي وا لدين عصباني هستند ا تخاذ تصميم فوري و ناشي ا ز
خشم مي تواند غير منطقي و نا عادلانه باشد. بايد صبركرد تا عصبا نيت فرو كش كند ا نگاه به تصميم گيري پرداخته شود. لازم ا ست قبل ا ز رخ دادن
تخلف و خطا ا ز پيدا يش ا ن پيشگيري شود و ا گر خطا ر خ داد بايد با فرزند صحبت كرد و ا و را مورد ملا مت و باز خواست قرار داد و عوا قب بد رفتار را به او تفهيم كرد وا لدين نبايد تو قع داشته باشند كه فرزندشان مطيع محض ا نان باشد. ا نسان واقعا گاهي از ا ينكه يك فرزند خرد سال سه چهار ساله در برابر يك دستور شا نه هايش را بالا مي ا ندازد و با بي ا عتناي كار خودش را مي كند لذت مي برد. ا ين كودك شخصيت و ا راده دارد يك ا نسان ا ست وخداوند ا نسان را ا زاد ا فريده ا ست. ا گر ا ين مو هبت ا زادي در انسانهارشد يابد و رهبري شود عقلها شكو فا واستعدادها بارور و ا نسانها سا خته مي شوند.
ر: بها دادن به نقاط قوت فر زندان:
وا لدين نبايد تنها نقاط ضعف فرزندان را ببينند . بايد جامعه به ا ينكه نقطه هاي قوت را پر وبال دهد عادت كند. خداوند مي فرمايد كارهاي خير شما را
ده برابراجر مي دهيم. اما اگر فر زندمان يك شب تكليفش را دير تر ا نجام دهد يا ا ينكه كار خلافي مر تكب شده باشد برايمان بسيار مهم جلوه مي كندوعصباني مي شويم . چرا اگر ده مرتبه كار خوب ا نجام داده ا ست ا نها را به حساب نمي اوريم بنا براين امتياز دادن و تشويق كردن در برابر كارهاي
مثبت از اصول ديگر ا يجاد صميميت ا ست.
و: ايجاد يك محيط صميمانه براي بحث و گفتگو:
وا لدين بايد بنشينندوبراي فرزند خود قصه بگويند يا با او بازي كنند. پدر و مادري با فرزند خود موضوعي را طرح وپيرامونش بحث و گفتگو مي كنند.
ا ساسا از فرزندان بخواهيم كه براي ما حرف بزنند . از انها بپرسيم كه امروز چه مسائلي پيش امد؟ معلم چه گفت؟ كلاس چطور بود؟ بعد هم نظراتمان
را براي ا نها بگوييم. ا لبته چه چيز بگوييم و چگونه بگوييم مهم ا ست.
ز: نظر خواهي از فرزندان در امور خانه:
پدر و مادر نبايد فكر كنند كه اگر قصد عوض كردن خانه را دارد بچه ي شش يا ده سالهي من نمي تواند طرف مشورتم قرار گيرد. مي توان ا ز بچه ها
پرسيد ا مروز چه غذاي دا شته با شيم بهتر ا ست؟ بايد به بچه ها فرصت داد ا ظهار نظر كنند گر چه نظر ا نان ممكنا ست ا شتباه باشد بايد اجازه داد به ا شتباه خود پي ببرند . اگر وا لدين مايلند فرزندانشان در كنارشان باقي بمانند و ازا نها بيگانه نشوند ولازم ا ست با ا نها مشورت كنند و ا جازه دهند رازها و نا گفته هايشان را مطرح كنند. بدين وسيله وا لدين مي دانند درذهن فرزندشان چه مي گذرد. والدين بايد محيطي به وجود ا ورند كه فرزند داو طلبانه به سوي وا لدين كشيده و با ا نها درد دل كنند. بايد محيطي تدارك ديد كه فرزند قبل از همه مايل باشد حرفش را با وا لدين در ميان بگذارد.
ح: ايجاد محيط همكاري و تقسيم مسئوليت :
وا لدين دوست دارند كه فرزند در خانه با ا نها همكاري كنند. براي ا نجام ا ين كار لازم است تقسيم مسئوليت شود و سن وتوان بچه ها را در نظرگرفت.
مثلا يكي خريد كند. يكي سفره بيندازد. يكي ظرفها را بشو يد . كارها بايد عا دلانه تقسيم شودو از بچه ها مسئو ليت خواسته گردد. اگر تقسيم كار نباشد
گاهي بطور غير عادلانه كار هاي زيادي به فرزندان تحميل مي شود كه براي ا نها نا گوار ا ست.
ط: رعايت عدا لت در بين فرزندان:
اگر مي خواهيد بچه ها نسبت به شما وفادار و صميمي با شند به ا نها رفتار عا دلانه دا شته با شيد. بچه ها خيلي دقيقند . مثلا اگر مادر براي يك فرزند
در يك بشقاب نو و براي ديگري در ظرفي كهنه غذا بريزد بچه از خود مي پرسد چرا؟ وبه چه دليل؟ اگر ا مروز پاي يكي از بچه ها به ضرفي خورده و
ا ن را شكسته او را تنبيه مي كنيد. عدا لت را بايد از قدمهاي كوچك و در كوچكترين مسائل تمرين كرد.